Slopen en bouwen

Deze zomer heb ik ervoor gekozen om niet op vakantie te gaan. In plaats daarvan stop ik mijn geld in een nieuwe badkamer. Samen met mijn pa ga ik aan de slag. We willen zoveel mogelijk zelf doen. Ik ben iemand die liever in de boeken duikt dan met zijn handen bezig is. Het lijkt me echter wel een lekker gevoel om ergens fysiek aan te werken en een tastbaar resultaat te zien. Dit genot is er bij het lezen van boeken niet. Gelukkig is mijn pa een ouderwetse vent die van aanpakken weet. Inmiddels nadert hij de zeventig, dus hij gebruikt vooral zijn ervaring om mij aan te sturen. Hij geeft aanwijzingen, ik gebruik mijn jongemannenkracht. Tot dusver zijn we alleen nog aan het slopen. Ik voel echter ook dat er al iets opgebouwd wordt. De relatie tussen mij en die ouwe.

Eerst slopen, dan bouwen

De badkamer is al jaren een doorn in mijn oog. De tegeltjes hebben een vieze, gelige kleur. Ik zou ze graag maagdelijk wit zien. De vloer is grauw en in de voegen tussen de tegels zit schimmel. Ik wil deze vloer eruit slopen en er een mooie betegeling van natuursteen in plaatsen. Om iets moois te creeeren, moet er echter eerst worden vernietigd. Bij de bouwmarkt koop ik een enorme sloophamer. Het is erg bevredigend om de hele oubollige zooi aan gort te slaan. Al snel ziet de badkamer eruit als de hotelkamer van de Rolling Stones in hun wilde jaren. Overal ligt puin. Gelukkig is mijn pa slim genoeg om ervoor te zorgen dat we een puincontainer huren. Zelf zou ik daar nooit aan hebben gedacht. Zonder het mij te vertellen heeft hij er via Afval.nl een gehuurd en er ook meteen voor betaald via Ideal. Ik wist niet eens dat die ouwe wist wat Ideal betekende. Enfin. Al snel worden we door de chauffeur gebeld. Hij komt eraan met de puincontainer. Weer een zorg minder!

De man met de hamer

Ik gooi alle puin in de kruiwagen en breng het naar de Puincontainer, die voor het huis staat geposteerd. Het is letterlijk en figuurlijk slopend werk. Ik ben een jonge vent in de kracht van zijn leven, maar het hanteren van de sloophamer en het heffen van de kruiwagen drijft me tot het uiterste. Aan het eind van de ochtend klopt de man met de hamer aan om mij, eveneens een man met een hamer, een flinker poffer te geven. Ik zak neer op mijn stoel. Die ouwe komt me een colaatje brengen. Dan neemt hij de hamer zelf ter hand en begint te rammen. Terwijl ik toekijk, voel ik een grote verbondenheid met mijn pa. Hoe de badkamer eruit gaat zien weet ik niet, maar onze vader-zoon relatie is reeds gerenoveerd en ziet er prachtig uit.

 

Dit bericht is geplaatst in Bouw . Bookmark de link .